Το BAF ανοίγει τον χώρο του σε τέσσερις καλλιτέχνιδες που συμμετέχουν στο δίμηνο Residency: Studio Mentoring Program.
Εμπνευσμένες από τη θεματική «Mου υποσχέθηκες αγάπη»., οι προτάσεις τους γίνονται αφετηρία για διάλογο, έρευνα και νέα δημιουργία.
Άννα Ψάλτη
Η Άννα Ψάλτη είναι μια καλλιτέχνιδα με έδρα τη Λευκωσία. Η πρακτική της συνδυάζει ποικίλα μέσα, όπως κείμενο (συγγραφή), σχέδιο (ψηφιακό και μη ψηφιακό), φωτογραφία, γλυπτική, ήχο και περφόρμανς.
Μέσα από τη δουλειά της δημιουργεί ευάλωτες αλλά λεπταίσθητες χειρονομίες οι οποίες ενθαρρύνουν την αλληλεπίδραση και την ανάπτυξη αφηγήσεων ανάμεσα σε αυτές τις μορφές έκφρασης, διερευνώντας θεματικές όπως η σύνδεση, η αποσύνδεση και η οικειότητα. Η έννοια της σύνδεσης λειτουργεί ως σύμβολο μιας πολυεπίπεδης ύπαρξης — μιας ύπαρξης που ερευνάται μέσα από διαγράμματα, τα οποία χρησιμοποιεί ως μεθοδολογία κατανόησης τόσο του περιβάλλοντος όσο και των “κενών” ανάμεσα στις πληροφορίες.
Εξερευνά πώς ο χώρος μπορεί να επαναπροσδιοριστεί ή να αμφισβητηθεί μέσα από χωρικές εγκαταστάσεις που μελετούν τις δομές και τις σημασίες των σχέσεων — εσωτερικών και εξωτερικών. Το σώμα της κουβαλά κεντρική θέση στη πρακτική της και αντιμετωπίζεται ως φορέας μνήμης, αντίληψης και αισθητηριακής εμπειρίας, σε άμεση σύνδεση με την προσωπική της ταυτότητα. Μέσα από μια στοχαστική, φιλοσοφική και ποιητική προσέγγιση, μετασχηματίζει συλλεγμένα δεδομένα — όπως κείμενα, φωτογραφίες και αντικείμενα — σε ένα οπτικό και γραπτό αρχείο συναισθηματικών και συμπεριφορικών αποτυπώσεων.
Το κείμενο αποτελεί βασικό μέσο έκφρασης σκέψης, παρατήρησης και έρευνας, επιτρέποντάς της να αμφισβητήσει τις συμβάσεις του έντυπου λόγου και να αναδείξει ό,τι βρίσκεται ανάμεσα στη γλώσσα, τον χώρο και τη μορφή.
Ειρήνη Κάττου
Η Ειρήνη Κάττου (γ. 2000) είναι περφόρμερ, καλλιτέχνις και σχεδιάστρια κοστουμιών.
Το έργο της εστιάζει στη σχέση σώματος και πολιτικής, αντλώντας από σπουδές θεατρολογίας, μετα-αποικιοκρατικές θεωρίες, φεμινισμό και κουήρ σκέψη. Έχοντας φοιτήσει στο Central Saint Martins, μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στο Λονδίνο και την Λευκωσία.
Αντιμετωπίζει την κατασκευή ενδυμάτων ως γλυπτική διαδικασία, πειραματιζόμενη με καλούπια και ασυνήθιστα υλικά ώστε να θολώσει τα όρια ανάμεσα σε κοστούμι και γλυπτική.
Ταυτόχρονα έχει ασχοληθεί με το γράψιμο και είναι συνεργάτης της Bubble Gum, μιας πλατφόρμας που προωθεί καλλιτέχνες που ασχολούνται με την Περφόρμανς, διαδικτιακά και όχι μόνο.
Αυτή την περίοδο διερευνά την γύψινη αποτύπωση σωμάτων, ως μέσο σύνδεσης με τραύμα και ιστορική συνέχεια, ειδικά σε σχέση με την Κύπρο. Μέσα από τα αποτυπώματα αυτά εξετάζει πώς το σώμα γίνεται τόπος καταγραφής και μνήμης.
Μαρίνα Ιερίδου
Το έργο της λαμαρίνα, ως designer και installation artist, κυμαίνεται ανάμεσα σε πολλά διαφορετικά πεδία και έχει ως κύρια θέματα τον υλισμό, την περφορμανς και την υλικότητα. Το κάθε έργο έχει ως απώτερο σκοπό να θέσει ερωτήματα και να δημιουργήσει μια σχέση με τον θεατή που θα διαρκέσει. Το έργο της συχνά χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως εργαλείο αλλά ποτέ εις βάρος της εμπειρίας και της αμεσότητας του έργου με το θεατή.
Σαβίνα Ιωάννου
Η Σαβίνα Ιωάννου είναι Κυπρο-Καναδή εικαστικός, που εξερευνά τη συναισθηματική αφήγηση μέσα από μικτά μέσα και βιτρώ. Το έργο της επικεντρώνεται σε θέματα πένθους, μνήμης και επούλωσης, υιοθετώντας μια προσέγγιση με επίγνωση του τραύματος, εμπνευσμένη από την εμπειρία της ως εικαστική θεραπεύτρια.
Το 2013 απέκτησε πτυχίο Καλών Τεχνών (BFA) στη Ζωγραφική και το Σχέδιο από το OCAD University (Τορόντo, Καναδάς) και το 2021 ολοκλήρωσε μεταπτυχιακή πιστοποίηση στην Εικαστική Θεραπεία στο Toronto Art Therapy Institute. Έχει παρουσιάσει έργα της σε Καναδά και Κύπρο, μεταξύ άλλων στην ομαδική έκθεση Solace (The Plumb, Τορόντο, 2021), ενώ στην Κύπρο έχει συνεργαστεί με το NiMAC μέσω του Nicosia Pop Up Festival και έχει συμβάλει σε κοινοτικά καλλιτεχνικά πρότζεκτ όπως με τον οργανισμό Visual Voices. Επίσης έχει συντονίσει βιωματικά εργαστήρια σε συνεργασία με τη Στέγη Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη και την Κρατική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης στην Λευκωσία.